ارتقاي حوزه علوم سياسي در ايران بر مبناي نشانه هاي کارکردي و تطبيق متغيرهاي الگويي، جامعه و محتواي عمومي دروس علوم سياسي مورد بررسي است. هماهنگ سازي متغيرهاي الگويي جامعه و محتواي عمومي دروس بدون ابتکار گروه هاي آموزشي امکان پذير نيست. در بسياري مواقع گروه هاي علمي و آموزشي در فضاي محافظه کارانه ايفاي نقش مي کنند. به عبارت ديگر تلاش براي هماهنگ سازي حوزه هاي مختلف انجام نمي شود....

آموزش عالي ايران از يک سو به توليد مازاد روشنفکري رسيده است. روشنفکران بسيار جوان فراتر از ظرفيت ساختاري و اجتماعي ايران هستند. اين امر نشان مي دهد که آموزش عالي در حوزه علوم سياسي در راستاي توليد نخبگان و روشنفکراني است که قادر به اداره امور اجتماعي و سياسي مي شوند. عملاً چنين رويه هايي نتوانسته است نتايج مطلوبي را به وجود آورد به عبارت ديگر ساختار سياسي و اجتماعي ايران در روند جذب اين دانشجويان با مشکلات متعددي روبه رو شده اند. کامل